Gaur psikomotrizitatean jartzeko bi abesti oso interesgarri entzun ditut; Ran Rober Ran eta Begira, begira.
Zuen gustukoak izatea espero dut.
2012/11/16
2012/11/12
Aucouturierri egindako elkarrizketa
“USTE
DUT GAUR EGUN EZ ZAIOLA BEHAR ADINAKO GARRANTZIRIK EMATEN GORPUTZAREN
MUGIMENDUAREN BIDEZKO GARAPEN PSIKOLOGIKOARI. EZAGUTZA KOGNITIBOARI GARRANTZI
HANDIAGOA EMATEN ZAIO, GEHIEGI BALORATZEN DA ALDERDI KOGNITIBOA”
Modurik sinpleenean esanda, mugimenduaren eta
psikismoaren arteko erlazioa azaltzen duen terminoa. Haurraren kasuan, termino
horrek agerian jartzen du haurraren garapen psikologikoan mugimenduak duen
garrantzia. Hau da, psikomotrizitateak gorputzaren mugimenduaren bidezko
haurraren garapenean jartzen du arreta. Haurraren garapen psikologikoa
gorputzaren mugimenduaren bitartez ematen da. Gorputzaren bitartez, baina
kanpoko munduarekin harremanetan.
2.-Nolako eboluzioa izan du psikomotrizitateak bere
sorreratik gaur egun arte?
Eboluzio interesgarria egon da. Eta eboluzio hori,
nahitaez, 68ko maiatzetik pasatzen da. Garai hartan adierazpen askatasun maila
guztietan egon zen, baina askatasun maila hori pixkanaka murriztu egin da.
Nahiz eta gaur egun ideia zoragarri haiek oraindik egon badauden, buruan soilik
gelditzen zaizkigu, ez praktikan, ez eguneroko bizitzan. Ez dute aplikazio
praktikorik gure egunerokoan. Oso zaila da berrikuntza pedagogikoa gauzatzea.
Aurrerapausoak eman genituen, baina gero gelditu eta atzeraka joan gara.
3.-Zenbat baliosten da psikomotrizitatea gaur egun?
Uste dut gaur egun ez zaiola behar adinako garrantzirik
ematen gorputzaren mugimenduaren bidezko garapen psikologikoari. Ez da kezka
pedagogikoaren ardatz. Egun ezagutza kognitiboari garrantzi handiagoa ematen
zaio. Nire ustez, gehiegi baliosten da alderdi kognitiboa eta emozioekin,
jolasarekin, ekintzekin zerikusia duen oro mugatzen du. Eta sarritan ez gara
ohartzen ardatz kognitiboa, gorputzarekin eta kanpoko munduarekin dugun
harremanaren bitartez garatzen dela. Haurrak duen lehen ezagutza ez da kognitiboa,
korporala baizik.
Presioak daude gurasoen eta instituzioen aldetik haurra
ahal den azkarren irits dadin gizaki kognitibo eta afekturik gabekoa izatera.
2012/10/31
Psikomotrizitatearen garrantzia Haur Hezkuntzan:
Psikomotrizitatea Haur Hezkuntzan lantzea guztiz
beharrezkoa da, frogatuta baitago garapen motorea, afektiboa eta
intelektuala guztiz lotuta daudela batez ere lehen haurtzaroan. Etaumeen garapen fisiko, psikiko eta sozialean ere eragin zuzena duela.
Psikomotrizitate kontzeptua oraindik eboluzionatzen ari da eta arlo
ezberdinetako ekarpenei esker eraikitzen doa. Bernard Acouturier adibidez, psikomotrizitatearen aita dena, honako hau esan zuen: "psikomotrizitateak
gorputzarekin egin behar du lan, hau baita komunikatzeko lehen bidea,
emozioen eta sentsazioen oinarria eta afektibitatea eta nahiak
adierazteko tresna bat hain zuzen ere".
Haurraren
hezkuntzaren lehen urteetan eta gutxi gora-behera zazpi urte bete arte,
uler dezakegu haurrak jasotzen duen hezkuntza guztia psikomotriza dela.
Ezagutza guztia, ikaskuntza, haurraren eragina ingurunean, besteengan
eta jasotzen dituen esperientziak ez direlako banatu daitezkeen arloak,
baizik eta izaki bakar batek (HAURRAK) eragiten dituen akzio ezberdinak.
Haurrak hasiera batetik beraien adierazpen motrizez baliatzen
dira beraien inguruko mundua ezagutzeko, beraien burua ezagutzeko,
beraien nahiak asetzeko eta autonomoak izateko. Jarduera bakoitzak, zentzu sinboliko bat dauka, eta hauek ematen
direnean haurrari garapen egoki bat izatera bultzatzen diogu.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

